خروجی هوای فشرده: عملیات کلی سیستم هوای فشرده با ورودی هوا آغاز می شود. هوا به صورت مکانیکی در داخل کمپرسور فشرده می شود و فشار آن را افزایش می دهد. هوا پس از ورود از طریق ورودی، توسط انتهای هوای کمپرسور فشرده شده و از طریق خروجی به مخزن گیرنده هوا تخلیه می شود. به دلیل اختلاف دمای هوای ورودی و هوای فشرده تخلیه شده پس از فرآیند تراکم، مقدار قابل توجهی از میعانات - همراه با مقادیر کمی روغن و ناخالصی - به ناچار جدا می شود. آنها متعاقباً از طریق یک درگاه تخلیه تخلیه می شوند. روغن روان کننده اغلب در طول فرآیند فشرده سازی برای خنک سازی، روانکاری و آب بندی تزریق می شود.
شیر تخلیه خودکار: یک شیر تخلیه باید در انتهای هر لوله که به سمت پایین کشیده می شود نصب شود. شیر تخلیه خودکار موثرترین راه حل برای حذف خودکار آب انباشته شده است که در غیر این صورت نیاز به تخلیه دستی دارد.
واحد تصفیه هوا: هوای فشرده را در حالت تمیز و در فشار مناسب نگه می دارد. این سیستم معمولاً شامل یک جداکننده روغن-هوا، یک خشک کن و یک فیلتر است که مجموعاً تمیزی، خشکی و پایداری فشار هوا را تضمین می کنند، در حالی که روغن روان کننده را به اجزایی که برای افزایش طول عمر قطعات پنوماتیکی نیاز به روغن کاری دارند، می رساند.
شیر کنترل جهت: جهت حرکت را با فشار دادن متناوب و تخلیه دو پورت یک سیلندر پنوماتیک کنترل می کند.
محرک: فشار هوای فشرده را به انرژی مکانیکی (مثلاً یک موتور پنوماتیک) تبدیل می کند.
شیر کنترل سرعت: تنظیم سرعت ساده و بدون پله محرک (مانند موتور پنوماتیک) را امکان پذیر می کند.
